• Kontrast:
  • A
  • B
  • C

Szanowni Rodzice, Drodzy Uczestnicy!

Bardzo dziękujemy, że jesteście z nami, uczestnicząc w zdalnych warsztatach.

Zgodnie z rekomendacją MEN stopniowo powracamy do zajęć stacjonarnych. W czerwcu w budynku Domu Kultury odbywać się będą niektóre zajęcia zgodnie z Waszym zapotrzebowaniem i możliwościami placówki. Przywrócenie grafiku zajęć sprzed pandemii jest niemożliwe z powodu restrykcyjnych wytycznych reżimu sanitarnego.

Obowiązuje: PROCEDURA ORGANIZACJI I FUNKCJONOWANIA MŁODZIEŻOWEGO DOMU KULTURY nr 2 W POZNANIU W OKRESIE EPIDEMII COVID-19

(więcej informacji w zakładce Zajęcia stacjonarne – czerwiec)

Zajęcia odbywać się będą w dniach od 1 do 27 czerwca 2020, czyli do końca roku szkolnego. Równolegle zapraszamy do korzystania z oferty zajęć zdalnych. Oferta wakacyjna już wkrótce w zakładce Akcja Lato.

Dziękujemy wszystkim, którzy cały czas są z nami!

Nie możemy się już doczekać spotkania z Wami wszystkimi!

 

 

Z radością informujemy, że Amelia Skowrońska (Szkoła Podstawowa im. Polskich Noblistów w Nowych Skalmierzycach) oraz Barbara Jankowiak (VIII Liceum Ogólnokształcące im. Adama Mickiewicza w Poznaniu) zostały laureatkami w kolejnych potyczkach w ramach konkursu WIERSZ MIESIĄCA.
Nagroda wraz z dyplomem będzie przekazywana zwycięzcom w maju na uroczystej Gali Literackiej połączonej z promocją tomiku poetyckiego laureatów konkursu WIERSZ MIESIĄCA i Manufaktura Słowa.

Zachęcamy do wysyłania utworów na kolejną odsłonę konkursu (na zgłoszenia czekamy do 20.03.2018).
Zachęcamy do lektury nagrodzonych utworów:

Barbara Jankowiak


***
Wychodzi na ulice
Na twarz przykleja sztuczny uśmiech –
Przecież trzeba odpowiednio się pokazać
Błysk fleszy
Kolejne uśmiechy
Dzwoni telefon –
Matka nie żyje
Odchodzi na bok – płacze
Nie trwa to dłużej niż pięć minut
Wraca
Na twarzy znów pojawia się perfekcyjny uśmiech
Tak wygląda jej idealne życie

 

 

Amelia Skowrońska


Struny myśli
drżą mi struny myśli pulsują obie skronie
w napięciu dwóch tysięcy woltów czekam na rekcje
nie spodziewałam się takiego obrotu wydarzeń
niepewność utknęła mi w sercu jak drzazga
na ile ludzkim wypada mi być w tym systemie
chowam się za mglistą kurtyną nie chcę się narażać
roztrzaskać jak wazon rozpaść na kawałki
przeraża mnie kruchość wiotkość życia
struktura tykającego zegara okrytego ołowiem

Poznań

logo-mdk1 logo poznanlogo kultura